ಶಂಕರಾನಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳ ಅವರ ಕವಿತೆ: ಅಪ್ಪನ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್ ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ…!

ಅಪ್ಪನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಅದೇಷ್ಟೋ ಸಲ ಕುರಿಮರಿಯಂತೆ ಕುಳಿತು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಎಳೆಯುವ ತೇರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಆಗಲೂ ಅಪ್ಪನ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್ ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ…

. ದುಡಿದು ಸಣ್ಣಾಗಿ ಬಾಳ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ನೊಗ ಹೊತ್ತ ಎತ್ತಿನಂತೆ, ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸಂಸಾರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಒಳಗೊಳಗೆ ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪನ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್ ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ…

. ಹಬ್ಬ–ಹರಿದಿನ, ಜಾತ್ರೆ, ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಗೆ ಕೂಡಿಟ್ಟ ಪುಡಿಗಾಸಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊಸಬಟ್ಟೆ ಕೊಡಿಸಿ, ತನಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳದ ಆ ತ್ಯಾಗಜೀವಿ ಅಪ್ಪನ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್ ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ…

. ಸತಿಸುತರ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಭ್ರಮ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಸಿಕ್ಕ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳಗೆ ನೋವನ್ನು ನುಂಗಿ ಶಿವನಂತೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪನ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್ ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ…

. ವೀರ ವಿರಾಗಿ, ಭಾವನಾಜೀವಿ, ಎದುರಿಗಿರುವ ಮೌನಮೂರ್ತಿ; ಒಡಲಲ್ಲಿ ದಳ್ಳುರಿಯಿದ್ದರೂ ಸಹನೆಯಲಿ ನಗುವ ಶಾಂತಿದೂತ— ಆ ಅಪ್ಪನ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್ ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ…

. ಇಂದು ನೆನಪುಗಳ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ— ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಹಬ್ಬಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದದು ಅಪ್ಪನ ಅದೇ ಹರಿದ ಬನಿಯನ್…!

. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಆ್ಯಪ್ ಇಲ್ಲಿದೆ: ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ | ಐಒಎಸ್ | ವಾಟ್ಸ್ಆ್ಯಪ್ , ಎಕ್ಸ್ , ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಂ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ.