ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ನಗುವುದು ಯಾವಾಗ..?: ವೆಂಕಟೇಶ ಚಾಗಿ ಅವರ ಕವನ

ಕನಸುಗಳ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣದ ಕೊಡೆ ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲೋ ಮರೆತುಹೋದಂತೆ– ಮತ್ತೆ ತರಬಹುದೇ ನೀನು?

. ಆ ಕೊಡೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಅನಾಥ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿಥಿಗಳಂತೆ ಕುಳಿತು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ನಗಬೇಕಿದೆ; ಮಳೆಯಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಜೀವ ತುಂಬಬೇಕಿದೆ...

. ನಗುವಿನಿಂದಲೇ ನಗುವಿನ ಹುಟ್ಟು– ಎತ್ತಲೋ ಏನನ್ನೋ ತೋರುವ ನನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಇನ್ನೂ ಬಾಕಿಯಿದೆ.

. ತಂಪು ಗಾಳಿಗೂ ನಮ್ಮ ಮೈಬಿಸಿಯ ರುಚಿ ಬೇಕಿದೆ; ಒಂದಿಷ್ಟು ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅರಳಿಸಬೇಕಿದೆ...

. ತುಂತುರು ಮಳೆಯ ನಾದಕ್ಕೆ ಬೆಟ್ಟಗಳೂ ಮೈಮರೆತು, ಹಸಿರು ಹೊದಿಕೆ ತೊಟ್ಟು ಮನವನ್ನೇ ಕದಡುತ್ತಿವೆ.

. ಬಯಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಳೆಹನಿಗಳ ಕವಿತೆ ಬರೆದು ನಿನಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಓದಬೇಕಿದೆ ನಾನು...

. ಬಾನಿಂದ ಇಳಿಯುವ ಮಿಂಚು ಭೂಮಿಯ ಒಡಲ ಸೇರುವ ಸೊಗಸು– ನಿಸರ್ಗದ ಸವಿಗೆ ನಾವೇ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು.

. ಎಲ್ಲವೂ ಮಳೆಯಾಟ, ಬದುಕೂ ಅದೇ ಆಟ– ನಾಳೆಗಳ ಹಸಿವಿಗೆ ಇಂದೇ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕೇ?

. ಬಾ… ಮಾಯದ ಮಳೆಯೊಳಗೆ ಮತ್ತೆ ನಗುವನ್ನು ಅರಳಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಒಬ್ಬರೊಳಗೆ ಒಬ್ಬರು ಮರೆಯಾಗೋಣ...

. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಆ್ಯಪ್ ಇಲ್ಲಿದೆ: ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ | ಐಒಎಸ್ | ವಾಟ್ಸ್ಆ್ಯಪ್ , ಎಕ್ಸ್ , ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಂ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ.