Unemployment in India: ಪದವೀಧರರೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರುದ್ಯೋಗವೂ ಹೆಚ್ಚು

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಜೀಂ ಪ್ರೇಮ್ಜಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ‘ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ– 2026’ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತರ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿವಿಧ ಜಾತಿ, ಲಿಂಗ, ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆಯುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳಿಂದ ಇದ್ದ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಕೊರತೆ–ಅಂತರಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿವೆ. ಆದರೆ, ಪದವೀಧರರ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣ, ಕೌಶಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಂಥ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ದೇಶವು ಎಂಥ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಆಗಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ..

–––––

. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯುವಜನರಿದ್ದಾರೆ (15 ಮತ್ತು 29 ವರ್ಷದ ನಡುವೆ ಇರುವವರು). ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳ ದೇಶದ ಜನರಲ್ಲಿ ಇವರ ಪ್ರಮಾಣವು ಮೂರನೇ ಒಂದರಷ್ಟಿದೆ (ಶೇ 33). ಈ ಬೃಹತ್ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ದೇಶದ ಯುವಶಕ್ತಿಯು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಆರ್ಥಿಕಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ದೇಶದ ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದು, 15ರಿಂದ 25 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಶೇ 40ರಷ್ಟು ಮಂದಿ, 25ರಿಂದ 29 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ಶೇ 20ರಷ್ಟು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. 20ರಿಂದ 29 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ 1.1 ಕೋಟಿ ಪದವೀಧರರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅಜೀಂ ಪ್ರೇಮ್ಜಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ‘ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ– 2026’ ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ವಿವಿಧ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ 40 ವರ್ಷಗಳ (1983ರಿಂದ 2023) ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆಯುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಬಡವರು, ಹಿಂದುಳಿದವರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದವರು ಹೀಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಇರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಅಂತರಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ. ಆದರೆ, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆ ಇನ್ನೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಬಡವರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತರ ನಡುವೆ ಕೋರ್ಸ್ಗಳ ಆಯ್ಕೆ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಲಭ್ಯತೆ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರ ಇದೆ. ಇದರ ನಡುವೆಯೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪದವೀಧರರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ, ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಪದವೀಧರರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುವುದು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ, ಪದವಿಯು ಉದ್ಯೋಗವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡುಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.

. ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಆಗಿಲ್ಲ. ಕೋವಿಡ್ ನಂತರದಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥರ ಸಂಖ್ಯೆಯು 49 ಕೋಟಿಯಿಂದ 57.2 ಕೋಟಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. 2021–22 ಮತ್ತು 2023–24ರ ನಡುವೆ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ಪುರುಷರ ಪ್ರಮಾಣವು ಶೇ 71ರಿಂದ ಶೇ 74ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೆ, ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರಮಾಣವು ಶೇ 26ರಿಂದ ಶೇ 34ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ.

. ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗಿರುವುದು ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ; 2021–22 ಮತ್ತು 2023–24ರ ನಡುವೆ 4 ಕೋಟಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯು 3.8 ಕೋಟಿ ಆಗಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಬಳದ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗದ ಆದಾಯವು ಏರಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣೆಗೆಯು ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಯುವಜನರು ವಲಸೆ ಹೋಗುವುದು ಮುಖ್ಯ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.

. ವರದಿಯ ಪ್ರಮುಖಾಂಶ

* ಪದವೀಧರರು ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುವುದು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಪದವಿ ಪಡೆದ ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಗಳಿಸುವವರ ಪ್ರಮಾಣವು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ

* ಪದವೀಧರರ ಪ್ರಮಾಣವು ತೀವ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಏರುತ್ತಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. 2004ರಿಂದ 2023ರ ನಡುವೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ 50 ಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಪದವೀಧರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪೈಕಿ 28 ಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಭದ್ರತೆ ಇರುವ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ

* ಪದವೀಧರರು ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುವ ಸಂಬಳವು ಪದವೀಧರರಲ್ಲದವರ ಆದಾಯಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಅವರ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ

* ಪುರುಷರ ಆದಾಯವು ಬಹುತೇಕ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥರಾದ ನಂತರವೂ ಅವರ ಸಂಬಳವು ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ವೇಳೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಪುರುಷರ ಅಂತರ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರುವುದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ

* ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯುವಜನರು ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ ಸಮುದಾಯಗಳ ಯುವಜನರು ತಮ್ಮ ಕುಲ/ಸಮುದಾಯ ಸಂಬಂಧಿ ವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. 1983ರಲ್ಲಿ ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ ಜನರ ಪೈಕಿ ಶೇ 40 ಮಂದಿ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. 2023ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣವು ಶೇ 24ಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿದೆ

* ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಅವಕಾಶಗಳ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಯುವಜನರು ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಯುವಜನರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಮುಂದುವರಿದ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಮಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ವಲಸೆಗಾರರನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ

. ಯುವಕರು ಕೃಷಿಯಿಂದ ವಿಮುಖ

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಈಗಲೂ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡಿದೆ. ವಯಸ್ಸಿನ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುವ ವಯೋಮಾನದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನೇ ಸಂಪಾದನೆಯ ಮೂಲವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಹಾಗಿದ್ದರೂ, 20ರಿಂದ 29 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಯುವ ಪುರುಷರು ಕೃಷಿಯಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 2017ರಿಂದ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ 30ರಿಂದ 64 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಪುರುಷರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದು ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ಗಳಿಕೆಯ ಮೂಲವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಯುವ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಕ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.

. ಐಟಿ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು

ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಕೃಷಿಯೇತರ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯುವ ಮಹಿಳೆಯರು ತಯಾರಿಕಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಜವಳಿ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಮುದಾಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಯುವಕರು ವ್ಯಾಪಾರ, ಸಾರಿಗೆ, ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಿರುವ ಯುವಕ– ಯುವತಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. 2023ರಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯುವ ಸಮುದಾಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಯುವಕರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ 12.9ರಷ್ಟು ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ 18.1ರಷ್ಟಿತ್ತು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಶೇ 23.1ರಷ್ಟು ಯುವ ಮಹಿಳೆಯರು 2023ರಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಯುವ ಪುರುಷರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ 5.4ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶೇ 13.5ರಷ್ಟು ಯುವತಿಯರು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಯುವಕರು ಶೇ 13.9ರಷ್ಟು ಚಿಲ್ಲರೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

. 2030ರ ಬಳಿಕ ಯುವಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕುಸಿತ

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಯುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವೂ ಒಂದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ 15ರಿಂದ 29 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆ 36.7 ಕೋಟಿಯಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ ದುಡಿಯುವ ವಯಸ್ಸಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೂರನೇ ಒಂದರಷ್ಟು. ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಸಮುದಾಯದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 26.3 ಕೋಟಿಯಷ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ದೇಶದ ಸಂಭಾವ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಬಲವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ ಹೊಂದಿದ ಯುವಜನರನ್ನು ಇದುವರೆಗೆ ಕಂಡಿಲ್ಲ. 2023ರಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇ 70ರಷ್ಟು ಇತ್ತು. ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಲಾಭವನ್ನು ಗರಿಷ್ಠ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದೇಶ ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದರೆ, ಈ ಯುವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಸದ್ಯ, ದೇಶಕ್ಕೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು, ಇದು ಅಂತಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. 2030ರ ನಂತರ ಯುವ ಸಮುದಾಯದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ವಯಸ್ಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದರಿಂದ, ದುಡಿಯುವ ವಯಸ್ಸಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದಾಗುವ ಲಾಭ ಇಳಿಮುಖವಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

––––

.ಎಐನಿಂದ ಉದ್ಯೋಗ ಕಡಿತದ ಆತಂಕ: ಕೋವಿಡ್ಗಿಂತಲೂ ಭೀಕರ! ಇದು ಅಲೆಯಲ್ಲ ಚಂಡಮಾರುತ!.ಒಳನೋಟ: ಕಿನ್ನಾಳ ಕಲೆಗೀಗ ಯುವೋತ್ಸಾಹ. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಆ್ಯಪ್ ಇಲ್ಲಿದೆ: ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ | ಐಒಎಸ್ | ವಾಟ್ಸ್ಆ್ಯಪ್ , ಎಕ್ಸ್ , ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಂ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ.