<p>ಕೆಲವು ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೇಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸವಕಲು ಎನಿಸಿದರೂ ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ ಸವಕಲಾಗುವು ದಿಲ್ಲ, ಮೌಲ್ಯಗುಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೆಂಬುದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸತ್ಯ. ಕಲಿಕೆಯ ಗತಿ, ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಗಳ ಸಮಗ್ರ ಆಲೋಚನಾಕ್ರಮದ ಮೇಲೆ ತಾಯ್ನುಡಿ ಯಲ್ಲಿನ ಕಲಿಕೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದ್ದು, ಅದರಿಂದಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಧ್ಯೆ ಆಂತರಿಕ ವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.</p>.<p>1953ರಲ್ಲಿ ಯುನೆಸ್ಕೊ ‘ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಬಳಕೆ’ ಎಂಬ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಆ ವರದಿಯ ಮೂಲತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದಂತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಬಹು ಭಾಷಾ ಮತ್ತು ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ವಿಷಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾಯ್ನುಡಿ ಕಲಿಕೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವವರ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಲೆ ತೊರೆಯುವವರ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.</p>.<p>ವರದಿಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೇಳುವು ದಾದರೆ, ಅನ್ಯಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರಮಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಲಿಕೆಗೆ ಅಡಚಣೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಠ ಪಾಠದ ಮೂಲಕ ಉರು ಹೊಡೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕಲಿಕೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕುಸಿದು, ಜ್ಞಾನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದವರೆಗೂ ತಾಯ್ನುಡಿ ಆಧಾರಿತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಬಹುಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ವರದಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.</p>.<p>ಯುನೆಸ್ಕೊ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ‘ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತೀರಿ?’ (ಜಾಗತಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ವರದಿ, 2016) ವರದಿಯ ಅನ್ವಯ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಭಾಷೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ ಕಲಿಕೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಆಗುವು ದಿಲ್ಲ. ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಬಹುತೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ಗ್ರಹಿಕೆ ಹಾಗೂ ಆಲೋಚನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸವಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳಪೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ವರದಿ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿದರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಓದು–ಬರಹ ಮತ್ತು ಗಣಿತ ಕೌಶಲಗಳು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣಾವಕಾಶಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ.</p>.<p>ಭಾಷಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ ಜಿಮ್ ಕಮ್ಮಿನ್ಸ್ ಅವರ (1979) ‘ಭಾಷಾ ಅಧ್ಯಯನದ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನೆಯ ಕಲ್ಪನೆ’ಗೆ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊದಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಭಾಷಾತ್ಮಕ ಕೌಶಲಗಳು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ, ತಾಯ್ನುಡಿ ಬಲವಾದರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಯೂ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು, ಈ ಮೂಲಾಧಾರವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.</p>.<p>ಜಾಗತಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ‘ಮಾತೃಭಾಷಾ ಆಧಾರಿತ ಬಹುಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ’ ಎಂಬ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತವೆ (ಯುನೆಸ್ಕೊ, 2010). ಈ ಮಾದರಿಯ ಮುಖ್ಯ ತತ್ತ್ವವೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ತಾಯ್ನುಡಿ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಧನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಕ್ಯಾಥ್ಲೀನ್ ಹ್ಯೂ, 2011). ಇದರಿಂದ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ.</p>.<p>ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪರವಾಗಿ ಕೆಲವು ವಾದಗಳಿವೆ. ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ದಿಂದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಸಹಜ. ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತೋರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ಬೇಗನೆ ಪರಿಚಯಿಸುವುದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ತಪ್ಪುಕಲ್ಪನೆ. ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ನೆಲೆ ಹೊಂದಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಂತರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ (ಥಾಮಸ್ ಮತ್ತು ಕೊಲಿಯರ್, 2002).</p>.<p>ಯುನೆಸ್ಕೊ ನಡೆಸಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ‘ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರುವ ತಪ್ಪುಕಲ್ಪನೆಗಳು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡನಿಂತಿವೆ. ಅಂತಹ ಕೆಲವು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಿಥ್ಯೆಗಳೆಂದರೆ, ಯಾವುದೇ ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು (ನಮ್ಮ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ) ಕಲಿಯಲು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಬೋಧನಾ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕೆಂಬುದು. ಇನ್ನೊಂದು, ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕಾದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕಾತುರತೆ. ಮೂರನೆಯದು, ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಮಾತೃಭಾಷೆಯು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಈ ಎಲ್ಲ ಮಿಥ್ಯೆಗಳು ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಆಧಾರರಹಿತ ತಪ್ಪುಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ್ಯೂ, ನಮ್ಮ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಈ ಮಿಥ್ಯೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ (ಯುನೆಸ್ಕೊ, 2008)’.</p>.<p>ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಸಲು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ‘ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್’, ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ‘ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಸಾಧಿಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಕಲಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೋಧನಾ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಕಲಿಸುವುದು ಖಚಿತವಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಪುರಾವೆಯಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ಒಂದು ಭಾಷಾ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಕಲಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಹಾಗೂ ನಿರರ್ಗಳತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ತಜ್ಞರ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಎಲ್ಲ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಾದ್ಯಂತ (ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ) ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಅರಿವಿನ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಆರರಿಂದ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಿಕ್ಷಣವು ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ’ (ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್, 2017).</p>.<p>ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಯಿರುವ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ನೀತಿ, ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದ ಬಹುಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯ ಮಾನದಂಡಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲಿನ ಸಂಶೋಧನಾ ವರದಿಗಳು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ದ್ವಿಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಂದರೆ, ಎರಡು ಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಯೋಜಿತವಾಗಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬಳಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು, ತಾಯ್ನುಡಿ ಕಲಿಕೆಯು ಇದರ ಆಧಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆ ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿ ಬಹುಪಾಲು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಗಳ ‘ಮಿಶ್ರ ಬಳಕೆ’ ಅಥವಾ ‘ಪರ್ಯಾಯ ಬಳಕೆ’ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾವ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬೋಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿನ್ಯಾಸವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳಾಗಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಕೋಡ್–ಸ್ವಿಚಿಂಗ್; ಕಲಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾಷೆ ಗಳನ್ನು (ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್) ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಂದುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.</p>.<p>ಕೆನಡಾ, ಅಮೆರಿಕ, ಫಿನ್ಲೆಂಡ್, ಸಿಂಗಪುರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ, ಪಠ್ಯ ಕ್ರಮದ ದ್ವಿಭಾಷಾ ವಿನ್ಯಾಸ, ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಸಮನ್ವಯ, ಎರಡೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬರೀ ಪುಸ್ತಕಗಳ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮುದ್ರಣ ಅಥವಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆ ಬಳಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಾಯ್ನುಡಿಯೇ ಕಲಿಕೆಯ ಆಧಾರ<br />ಆಗಿರಬೇಕು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಸ್ತುತ ನೀತಿ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲತತ್ತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಎಡಬಿಡಂಗಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುವ ಅಪಾಯ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.</p>.<div><p><strong>ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಆ್ಯಪ್ ಇಲ್ಲಿದೆ: <a href="https://play.google.com/store/apps/details?id=com.tpml.pv">ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ </a>| <a href="https://apps.apple.com/in/app/prajavani-kannada-news-app/id1535764933">ಐಒಎಸ್</a> | <a href="https://whatsapp.com/channel/0029Va94OfB1dAw2Z4q5mK40">ವಾಟ್ಸ್ಆ್ಯಪ್</a>, <a href="https://www.twitter.com/prajavani">ಎಕ್ಸ್</a>, <a href="https://www.fb.com/prajavani.net">ಫೇಸ್ಬುಕ್</a> ಮತ್ತು <a href="https://www.instagram.com/prajavani">ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಂ</a>ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ.</strong></p></div>
<p>ಕೆಲವು ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೇಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸವಕಲು ಎನಿಸಿದರೂ ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ ಸವಕಲಾಗುವು ದಿಲ್ಲ, ಮೌಲ್ಯಗುಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೆಂಬುದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸತ್ಯ. ಕಲಿಕೆಯ ಗತಿ, ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಗಳ ಸಮಗ್ರ ಆಲೋಚನಾಕ್ರಮದ ಮೇಲೆ ತಾಯ್ನುಡಿ ಯಲ್ಲಿನ ಕಲಿಕೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದ್ದು, ಅದರಿಂದಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಧ್ಯೆ ಆಂತರಿಕ ವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.</p>.<p>1953ರಲ್ಲಿ ಯುನೆಸ್ಕೊ ‘ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಬಳಕೆ’ ಎಂಬ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಆ ವರದಿಯ ಮೂಲತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದಂತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಬಹು ಭಾಷಾ ಮತ್ತು ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ವಿಷಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾಯ್ನುಡಿ ಕಲಿಕೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವವರ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಲೆ ತೊರೆಯುವವರ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.</p>.<p>ವರದಿಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೇಳುವು ದಾದರೆ, ಅನ್ಯಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರಮಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಲಿಕೆಗೆ ಅಡಚಣೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಠ ಪಾಠದ ಮೂಲಕ ಉರು ಹೊಡೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕಲಿಕೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕುಸಿದು, ಜ್ಞಾನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದವರೆಗೂ ತಾಯ್ನುಡಿ ಆಧಾರಿತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಬಹುಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ವರದಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.</p>.<p>ಯುನೆಸ್ಕೊ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ‘ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತೀರಿ?’ (ಜಾಗತಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ವರದಿ, 2016) ವರದಿಯ ಅನ್ವಯ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಭಾಷೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ ಕಲಿಕೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಆಗುವು ದಿಲ್ಲ. ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಬಹುತೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ಗ್ರಹಿಕೆ ಹಾಗೂ ಆಲೋಚನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸವಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳಪೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ವರದಿ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿದರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಓದು–ಬರಹ ಮತ್ತು ಗಣಿತ ಕೌಶಲಗಳು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣಾವಕಾಶಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ.</p>.<p>ಭಾಷಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ ಜಿಮ್ ಕಮ್ಮಿನ್ಸ್ ಅವರ (1979) ‘ಭಾಷಾ ಅಧ್ಯಯನದ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನೆಯ ಕಲ್ಪನೆ’ಗೆ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊದಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಭಾಷಾತ್ಮಕ ಕೌಶಲಗಳು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ, ತಾಯ್ನುಡಿ ಬಲವಾದರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಯೂ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು, ಈ ಮೂಲಾಧಾರವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.</p>.<p>ಜಾಗತಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ‘ಮಾತೃಭಾಷಾ ಆಧಾರಿತ ಬಹುಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ’ ಎಂಬ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತವೆ (ಯುನೆಸ್ಕೊ, 2010). ಈ ಮಾದರಿಯ ಮುಖ್ಯ ತತ್ತ್ವವೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ತಾಯ್ನುಡಿ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಧನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಕ್ಯಾಥ್ಲೀನ್ ಹ್ಯೂ, 2011). ಇದರಿಂದ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ.</p>.<p>ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪರವಾಗಿ ಕೆಲವು ವಾದಗಳಿವೆ. ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ದಿಂದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಸಹಜ. ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತೋರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ಬೇಗನೆ ಪರಿಚಯಿಸುವುದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ತಪ್ಪುಕಲ್ಪನೆ. ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ನೆಲೆ ಹೊಂದಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಂತರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ (ಥಾಮಸ್ ಮತ್ತು ಕೊಲಿಯರ್, 2002).</p>.<p>ಯುನೆಸ್ಕೊ ನಡೆಸಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ‘ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರುವ ತಪ್ಪುಕಲ್ಪನೆಗಳು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡನಿಂತಿವೆ. ಅಂತಹ ಕೆಲವು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಿಥ್ಯೆಗಳೆಂದರೆ, ಯಾವುದೇ ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು (ನಮ್ಮ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ) ಕಲಿಯಲು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಬೋಧನಾ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕೆಂಬುದು. ಇನ್ನೊಂದು, ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕಾದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕಾತುರತೆ. ಮೂರನೆಯದು, ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಮಾತೃಭಾಷೆಯು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಈ ಎಲ್ಲ ಮಿಥ್ಯೆಗಳು ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಆಧಾರರಹಿತ ತಪ್ಪುಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ್ಯೂ, ನಮ್ಮ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಈ ಮಿಥ್ಯೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ (ಯುನೆಸ್ಕೊ, 2008)’.</p>.<p>ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಸಲು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ‘ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್’, ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ‘ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಸಾಧಿಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಕಲಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೋಧನಾ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಕಲಿಸುವುದು ಖಚಿತವಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಪುರಾವೆಯಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ಒಂದು ಭಾಷಾ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಕಲಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಹಾಗೂ ನಿರರ್ಗಳತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ತಜ್ಞರ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಎಲ್ಲ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಾದ್ಯಂತ (ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ) ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಅರಿವಿನ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಆರರಿಂದ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಿಕ್ಷಣವು ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ’ (ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್, 2017).</p>.<p>ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಯಿರುವ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ನೀತಿ, ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದ ಬಹುಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯ ಮಾನದಂಡಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲಿನ ಸಂಶೋಧನಾ ವರದಿಗಳು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ದ್ವಿಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಂದರೆ, ಎರಡು ಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಯೋಜಿತವಾಗಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬಳಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು, ತಾಯ್ನುಡಿ ಕಲಿಕೆಯು ಇದರ ಆಧಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆ ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿ ಬಹುಪಾಲು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಗಳ ‘ಮಿಶ್ರ ಬಳಕೆ’ ಅಥವಾ ‘ಪರ್ಯಾಯ ಬಳಕೆ’ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾವ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬೋಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿನ್ಯಾಸವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳಾಗಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಕೋಡ್–ಸ್ವಿಚಿಂಗ್; ಕಲಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾಷೆ ಗಳನ್ನು (ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್) ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಂದುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.</p>.<p>ಕೆನಡಾ, ಅಮೆರಿಕ, ಫಿನ್ಲೆಂಡ್, ಸಿಂಗಪುರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ, ಪಠ್ಯ ಕ್ರಮದ ದ್ವಿಭಾಷಾ ವಿನ್ಯಾಸ, ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಸಮನ್ವಯ, ಎರಡೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬರೀ ಪುಸ್ತಕಗಳ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮುದ್ರಣ ಅಥವಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆ ಬಳಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಾಯ್ನುಡಿಯೇ ಕಲಿಕೆಯ ಆಧಾರ<br />ಆಗಿರಬೇಕು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಸ್ತುತ ನೀತಿ ದ್ವಿಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲತತ್ತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಎಡಬಿಡಂಗಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುವ ಅಪಾಯ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.</p>.<div><p><strong>ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಆ್ಯಪ್ ಇಲ್ಲಿದೆ: <a href="https://play.google.com/store/apps/details?id=com.tpml.pv">ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ </a>| <a href="https://apps.apple.com/in/app/prajavani-kannada-news-app/id1535764933">ಐಒಎಸ್</a> | <a href="https://whatsapp.com/channel/0029Va94OfB1dAw2Z4q5mK40">ವಾಟ್ಸ್ಆ್ಯಪ್</a>, <a href="https://www.twitter.com/prajavani">ಎಕ್ಸ್</a>, <a href="https://www.fb.com/prajavani.net">ಫೇಸ್ಬುಕ್</a> ಮತ್ತು <a href="https://www.instagram.com/prajavani">ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಂ</a>ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ.</strong></p></div>