ಮೊಬೈಲ್‌ನಂತಹ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಧನಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ ವ್ಯಸನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಡವಳಿಕೆ ಆಧಾರಿತ ಈ ವ್ಯಸನದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಮಕ್ಕಳು, ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ ತಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರಿಗೂ ಇದರ ಗಂಭೀರತೆ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಕಲ್ಪನಾ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಗೇಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮವರೇ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಚಾಚೂತಪ್ಪದೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವರು ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವೇಳೆ ಯೋಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗೇಮ್‌ಗಳ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದುರ್ಬಲ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಮಕ್ಕಳು ಪಾಲಕರಿಂದಲೂ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಲಕರ ನಡವಳಿಕೆ ಮುಖ್ಯ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅವರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದಲ್ಲಿ ಥೆರೆಪಿ, ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಈ ವ್ಯಸನದಿಂದ ಹೊರತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಹುತೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏಕಾಂಗಿತನ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ದಿನದ ಬಹುತೇಕ ಅವಧಿ ಮೊಬೈಲ್‌ ಬಳಸುತ್ತಾ, ಮೊಬೈಲ್‌ ಗೇಮ್ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಯಿಂಟ್ಸ್‌ಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ಗೇಮ್‌ಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಸಂವಹನ ಕೊರತೆಯೂ ಈ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲಿದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರು ಮೊಬೈಲ್‌ ಗೇಮ್‌ಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಹಲವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಮಸ್ಯೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಸನದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್‌ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪಾಲಕರು ಮಕ್ಕಳ ಜತೆಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಇರಬೇಕು.