ಶ್ರೀನಿಧಿ ಎಚ್ ವಿ ಅವರ ಕವನ: ರಾತ್ರಿ ರೈಲುಗಳು

ವಿವಿಧ ಚಿಂದಿಯನು ಸೇರಿ
ಹೊಲಿದ ಕೌದಿಯಿದು
ಚಿತ್ತಾರದಂಥ ಮೋಡಿ

ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯನು
ಹೆಣೆದ ಸೂಜಿಯಿದು
ಮುಂಬಯಿಯ ಲೋಕಲ್‌ ಗಾಡಿ 

ಕೈಯ ಹಿಡಿಕೆಗಳ
ಮೈಯಲ್ಲಿ ತೂಗುತಿವೆ 
ತಂಗಾಳಿ ತಲೆಯ ತೀಡಿ

ಹಿಡಿಕೆ ಕಂಬಗಳು
ದಣಿದು ಬೆವರುತಿವೆ
ದಿನವಿಡೀ ಜನರ ನೋಡಿ

ಕಿಟಿಕಿ ಗಾಜುಗಳು
ಕತೆಯ ಹೇಳುತಿವೆ
ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಹಿಂಡ ಕೂಡಿ

ಕೊನೆಯ ರೈಲುಗಳು
ನೆಮ್ಮದಿ ಹುಡುಕಿವೆ
ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಬೇಡಿ

ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದೂರ ಈ ಊರು? 
ಬಗೆದಷ್ಟು ಬಯಲು ಈ ಶಹರ
ಇದ ಬಲ್ಲವರು ಯಾರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ?

***