ಚಂದ್ರಿಕಾ ಹೆಗಡೆ ಅವರ ಕವನ: ಮುದುಕಿ

ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಮುದುಕಿ
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ದಾರಿಯಲಿ
ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಹಾದಿಯಲಿ 
ನಡೆನಡೆದು ಕೃಶವಾದ ದೇಹ
ಬಾಗಿದ ಬೆನ್ನು
ತಲೆ ಮೇಲೆ ಉದುರಿ ಉಳಿದ ಬೆಳ್ಳಿ ಕೂದಲಿನ ತೆಳುಗಂಟು 
ಮತ್ತು ಬಗಲಲ್ಲಿ ಅವಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ
ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಯ ಗಂಟು.

ಅಂತಾದ್ದೇನಿಲ್ಲ ಮಾಸಿದ ಗಂಟಿನೊಳಗೆ
ಇಂದಿನ ಕೂಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಒಂದು ಹಿಡಿ ಕಾಳು
ಎರಡು ಈರುಳ್ಳಿ , ಒಂದು ಟೊಮೇಟೊ
ಇನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿದರೆ ಒಳಗಿರಬಹುದು
ಒಂದಷ್ಟು ನೋವು ದುಃಖ ದುಮ್ಮಾನ, ಅವಮಾನ..
ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅವಳು
ತಿರುತಿರುಗಿ ನೋಡುವಂತಾ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳೇನಿಲ್ಲ
ಈ ತನಕ ನಡೆದು ಬಂದ ಹಾದಿಯಲಿ
ಹಸಿವು ಬಡತನ ಕಾಯಕಗಳ ನಡುವೆ
ಹೆಕ್ಕುವಂತಾ ಸುಖದ ತುಣುಕುಗಳೇನಿಲ್ಲ.

ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ
ಅವಳ ಗುರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ
ಮನೆ ಸೇರುವುದು ಮತ್ತು
ಅಂದಿನ ಹಸಿವೆಗೊಂದಿಷ್ಟು ತುತ್ತಿಡುವುದು
ತನದೊಂದೇ ಅಲ್ಲ
ತನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರ ಹಸಿವೆಗೂ
ತುತ್ತಿಡುತ್ತಲೇ ಬಂದವಳು ಅವಳು
ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದವರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ
ಈಗವಳು ಒಂಟಿ ಜೀವ.

ಬಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ
ಹೆಜ್ಜೆ ತಪ್ಪಿಸದೇ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ
ಮಂಜುಗಣ್ಣಿಗೆ
ಬಹಳ ದೂರವೇನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಮುಂದಿನ ದಾರಿ
ಕಂಡಷ್ಟೇ ದಾರಿಯಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ
ಇನ್ನೇನೂ ಹೆಚ್ಚು ದೂರವಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಈ ದಾರಿ.

ಒಂದೊಂದು ನೆರಿಗೆಗೂ ಒಂದೊಂದು 'ಹೆಣ್ಣುಕಥೆ ' ಹೇಳುವ 
ಮುಖದ ಸುಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ
ಅಂತಾ ದೂರುಗಳೇನಿಲ್ಲ ಸದ್ಯ
ಬದಲಾಗಿ
ಹರಿದರೂ ಮಾಸಿದರೂ
ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸದೇ
ದಯಪಾಲಿಸಿದ ಈ ಒಂದು ಸೀರೆಗಾಗಿ
ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಇದೆ ಆ ದೇವರಲ್ಲಿ!