ಬಸವರಾಜ ಜಿ ಕನ್ನೂರ ಅವರ ಕವನ: ಅಕ್ಕ

ಹೂವುಗಳಿಲ್ಲದ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ
ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯುವ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ
ಹಸಿರು ಗೆರೆಗಳ
ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು
ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಕ್ಕ.

ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆಯ ಜೊಂಡುವಿದೆ
ಝರಿಯೊಂದು ಏರಿ ಏರಿ ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದೆ
ಮೈ ಸುತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದೆ.

ಆಸೆ ಎಷ್ಠಿದ್ದರೂ ಹರಿದ ಲಂಗಕ್ಕೆ
ತೇಪೆ ಹಾಕಿ ಹಸಿವಿದ್ದರೂ
ಉಂಡವರಂತೆ ನಗು ಚಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ.

ಬೆಳಗಾದರೆ ಗಾರೆ ಕೆಲಸ
ಕನಸಾಗಿವೆ ನಾಳೆಗಳು
ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಆಟ-ಪಾಠ
ಗೆಳತಿಯರ ನೋಟ.
 
ಮುಸುರೆ ತಿಕ್ಕಿ ತಿಕ್ಕಿ ಸವಿದಿವೆ
ಕೈ ಗೆರೆಗಳು ನಿದ್ದೆ ಗೆಡಿಸಿವೆ
ದಿಗ್ಗನೆದ್ದು
ಧಗದಗ ಉರಿಯುವ
ಒಲೆಯ ಕೆಂಡ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಕಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಗಂಜಿ ಕಾಯಿಸಿ.

ಕಾಳು ಅರಸಿ ಬಂದ ಕೋಳಿ ಇವಳೆಡೆ
ಮೊಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಕಣ್ಣು ಅರಳುತ್ತದೆ
ಮರಿಗೆ ಇಡಬೇಕು
ತಾಯಿಯ ಆಸೆಗೆ ಮೌನವಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಕೆನ್ನೆ ಕೈಯಾಡಿಸಿದಾಗ
ಹರಯದ ಮೊಡವೆ ನೋಡಲು
ಒಡೆದ ಕನ್ನಡಿ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಏನೋ ಸಂತೋಷ
ಮನಸ್ಸು ಹಗುರಾಗಿ.
ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿದಂತೆ
ತುಟಿ ಅರಳಿಸಿ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನಗುತ್ತಾಳೆ
ಎಲ್ಲವನೂ ಮರೆತು.